Wim Buchel

26-04-2019

“Ik ben begonnen met Afrikaantjes en Lobeliaatjes zaaien, dat was februari 1996.” Wim belandde juli '95 in een zware depressie en begin '96 was hij - door medicijnen en psychiatrische hulp - weer een beetje opgekrabbeld. “Echt een beetje, ik kon maximaal één uur per dag normaal functioneren. Toch ging ik naar het arbeidsbureau, voor werk. Ik had zelfs een lijstje met mogelijke functies gemaakt. Vogelwacht op Schiphol, boswachter, tuinman, enz. Alles wat met groen te maken had.”

Na een uur was ik gesloopt

Daar - op het arbeidsbureau - vertelde Wim zijn verhaal aan iemand. “Geen idee wie dat was, in ieder geval geen medewerker. Maar diegene heeft me wel het nummer van Stichting EcoSol gegeven.“ Het heeft zijn leven veranderd. “Of het zo moest zijn. Diezelfde dag heb ik gebeld en een dag later kon ik beginnen. Zaadjes in een bakje doen, na een uur was ik gesloopt. Geen probleem, de begeleiders van EcoSol begrepen waar ik vandaan kwam, die hadden dagelijks te maken met mensen zoals ik.”

Midden in de natuur

“Het kwam voor mij op het juiste moment. Met m'n brommer naar EcoSol, toen nog in Schalkwijk, en na een uur weer naar huis.” Dat werd langzaam meer en na tweeënhalve maand kreeg Wim de vraag of hij het leuk vond om wilgen te knotten voor Stichting Ecologisch Beheer, in het Spaarnwoudegebied. “Echt iets voor jou, dat hadden ze goed ingeschat! We gingen iedere dag met een busje naar het Spaarnwoudegebied. Heerlijk, midden in de natuur, met mensen zoals ik.”

Ze waren er altijd

“Een leuk groepje. Van Jaco heb ik veel geleerd, hij kende iedere plant bij naam en wist heel veel van de natuur. Met datzelfde groepje heb ik twee jaar voor Landschap Noord-Holland gewerkt én de opleiding tot Zelfstandig Beroepsbeoefenaar Groot Groen gevolgd. Bij alles werd ik geholpen en gestimuleerd door de mensen van Stichting EcoSol. Ze waren er altijd op het juiste moment. Ze hebben me echt bij de hand genomen in een moeilijke tijd.”

Mijn depressie?

Die periode heeft Wim achter zich gelaten, maar nooit vergeten. “Inmiddels ben ik alweer 18 jaar Beheerder Openbaar Groen in dienst van de gemeente Haarlemmermeer. “Ik beoordeel het openbaar groen, maak een planning en begeleid de uit te voeren werkzaamheden. “Ik ben helemaal gelukkig, in mijn werk en met mijn vriendin. Zonder EcoSol had ik dat nooit bereikt. De oorzaak van mijn depressie? Die is niet weg, ik kan er beter mee omgaan. Dat heb ik van het leven geleerd.”