Wilfred de Groot

29-05-2018

“De Franse revolutie? Van 1789 tot 1799.” Wilfred heeft 'iets' met geschiedenis en met cijfers. Van cijfers heeft hij zijn werk gemaakt en over geschiedenis leest hij veel, op dit moment The Sleepwalkers van Christopher Clark. Een reconstructie van de gebeurtenissen in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog. Naar het Nederlands vertaald, maar om zich in de taal te trainen leest Wilfred de Engelstalige versie, dat zegt veel over zijn mentaliteit.

Ik leg de lat altijd hoog

Wilfred doet alles met overtuiging. Zijn werk - als belastingadviseur bij BDO - én privé. “Ik leg de lat altijd hoog, dat heb ik van huis uit meegekregen. Dat heeft me vroeger weleens in de weg gezeten. Nu ben ik de vijftig gepasseerd en ga ik daar gelukkig iets beter mee om.” Wilfred groeide op in Alphen aan den Rijn. “Toen dat nog een dorp was.” Op 18-jarige leeftijd ging hij rechten studeren. In Leiden, daar heeft hij gewoond én zijn vrouw leren kennen.

Dat heeft Wilfred nooit geambieerd 

Samen kwamen ze naar Haarlem en Wilfred ging werken bij Walgemoed, dat accountantskantoor werd al snel overgenomen door BDO. Collega's uit die tijd zijn inmiddels partner, dat heeft Wilfred nooit geambieerd. “Ik ben van de praktijk, altijd geweest. Ik hoor managers weleens klagen over iedere dag 300 berichten in hun mailbox en hoe druk ze zijn met regelen. Ik krijg minder berichten per dag, maar het zijn allemaal vragen van klanten die ik zo snel mogelijk beantwoord. Heerlijk.”

Mijn postuur en karakter

Diezelfde drive heeft Wilfred met hardlopen. Dat heeft hij rond z'n veertigste ontdekt. “Daar was ik graag eerder mee begonnen, in m'n jeugd. Met mijn postuur en karakter had ik misschien wel ver kunnen komen, wie weet waar hardlopen me had gebracht...” Nu zorgt het rennen voor ontspanning. Iedere zaterdagochtend om half negen een trainingsrondje, met zijn collega Marcel Kuhlman. “Ik denk weleens, zou ik m'n weekend anders willen beginnen, maar het is gewoon te leuk.”

Dat moet beter kunnen! 

“Mijn beste tijd in wedstrijdverband? De 10 kilometer in 41 minuten. Dat tempo weet ik helaas niet naar de marathon te vertalen. Ik begin te hard, dat breekt me later op. Dat moet beter kunnen! Die druk leg ik mezelf op, dat zit nou eenmaal in m'n genen. Die karaktereigenschap deel ik met mijn vrouw en zie ik terug in onze kinderen. Wat ik mooi vind aan mijn werk? Het contact met mensen en daar de tijd voor nemen, bij het ouder worden ben ik dat  steeds meer gaan waarderen.”