Renata Jansen

28-10-2017

Ze had geen vooropgezet plan, het oog van de camera heeft Renata gepakt. Eerst als hobby, maar na de basisopleiding fotografie was er geen houden meer aan. De vakopleiding volgde en het werd alleen maar leuker. Ze koos als enige van haar jaar voor de studierichting documentair. “Foto's moeten een verhaal vertellen, bij voorkeur onderdeel van een serie zijn.”

Het ultieme beeld

Ze werkt inmiddels vijf jaar als professioneel fotograaf. Haar baan als orderbegeleider in de grafische industrie voelt als een vorig leven. “Helemaal losgelaten.” Ze heeft daar wel projectmatig werken geleerd, dat komt haar nog dagelijks goed van pas. Het ultieme beeld heeft Renata nog niet geschoten, dat gebeurt waarschijnlijk nooit. Ze is er een paar keer dichtbij geweest, dat wel. Maar het kan altijd beter.

In het moment zijn, veel mooier dan een lach

Ze fotografeert bij voorkeur sporters. Focus wil ze zien. “In het moment zijn, veel mooier dan een lach.” Zelf heeft Renata op hoog niveau gezwommen, waterpolo om precies te zijn. Daar komt haar drive vandaan. Winnen, de beste willen zijn. “Tevreden terugkijken naar eerder werk, dat heb ik moeten leren.”

Een halve dag in de berm gelegen

Met brede armgebaren vertelt ze over de foto van een peloton wielrenners. Genomen langs de Hoofdvaart, bij het passeren van een van de drie Calatrava bruggen. Dat lijnenspel, de compositie van brug, vaart en het peloton. Renata heeft een halve dag in de berm gelegen, toen had ze het “bijna” perfecte plaatje.

Iedere foto is een momentopname

Eigen werk en opdrachten, het loopt door elkaar heen. Best druk, maar ieder beeld krijgt aandacht en wordt waar nodig bewerkt. “Iedere foto is een momentopname, maar je kan er heel lang kijken. Een moedervlek wordt dan groter, die zwak ik een beetje af. Of een puistje, vaak is dat er de volgende dag niet meer. Die haal ik weg.”

Fascinerend om te zien

En verder, nog nieuwe projecten in 't verschiet? Aan betaalde opdrachten geen gebrek en wat eigen werk betreft vertelt Renata over haar afstudeerproject. Ze heeft toen sporters gefotografeerd, jonge meiden. “Eerst in een wit hemdje, daarna in hun sportkleding en vervolgens tijdens het sporten. Je ziet hun houding en gezichtsuitdrukking veranderen, fascinerend om te zien. Daar zou ik - nu, vijf jaar later - wel een vervolg op willen maken, voor een sportmagazine.”