Nico van den Hoek

11-09-2018

“Ik ben de zoon van de melkboer, echt!” Zijn vader had meerdere kruidenierszaakjes in Amsterdam, vanaf z'n achtste hielp Nico mee. “Geweldig, het liefst was ik m'n vader opgevolgd, maar daar zag hij - mede door de komst van supermarkten - voor mij geen toekomst in. Dat heeft hij goed gezien.” In plaats daarvan ging Nico studeren, eerst VWO en daarna Economie. Nu is Nico vijftig - “zo voelt het niet” - en sinds 2005 mede-eigenaar van Borghouts Makelaars.

Ik woon in Halfweg

Michel en ik denken hetzelfde en vullen elkaar aan, datzelfde geldt voor Mayke. We vormen een hecht team, met alle drie een eigen netwerk. Ik woon in Halfweg en ben daar opgegroeid. Samen met mijn vrouw en twee dochters (11 en 13) , vrienden van de lagere school en de jongens waar ik mee heb gevoetbald bij NAS. Ook met klas- en studiegenoten van het Sancta Maria, de HES én de Vrije Universiteit heb ik nog regelmatig contact.”

Dollen langs de lijn 

Voetballen heeft Nico tot zes jaar geleden gedaan. “Het risico werd te groot. Een goede vriend raakte geblesseerd en kon een half jaar niet werken. Kort daarna ben ik gestopt.” Nu loopt hij op zondagochtend een rondje langs de Ringvaart en weer terug. “Met een tussenstop bij de voetbalvelden. Even kijken hoe anderen de bal raken en een beetje dollen langs de lijn.” De lol, in de kleedkamer en na afloop in de kantine, dat mist Nico nog het meest.“

We hebben dezelfde mentaliteit 

Michel en Mayke hebben een andere achtergrond. Onze netwerken samen vormen de basis van Borghouts Makelaars. Zij, en de mensen voor wie we ooit een huis hebben verkocht of aangekocht, zijn onze ambassadeurs. Dat werkt alleen als we ons meer dan 100% inzetten voor onze klanten, er voor ze zijn en waar nodig een stap extra doen. Dat gaat bij ons vanzelf, we hebben dezelfde mentaliteit. We schreeuwen het niet van de daken, maar doen wat we hebben afgesproken. Samen met Liesbeth en Astrid op kantoor.”

Kennis van de huizenmarkt 

De makelaardij is Nico op het lijf geschreven. “Mensen helpen, dat heb ik als jongen bij mijn vader gedaan en eigenlijk doe ik dat nog steeds. Toen in de winkel en nu bij Borghouts Makelaars. Het is een kwestie van aanvoelen waar mensen echt naar op zoek zijn. Dat vraagt om inlevingsvermogen én kennis van de huizenmarkt. En inderdaad pa, dat is leuker en geeft meer voldoening dan het verkopen van een fles melk.”