Mick Flieringa

01-10-2020

“Mensen met dementie hebben voortdurend het gevoel dat ze fouten maken. Dat is wat ik mantelzorgers mee zou willen geven, probeer te voorkomen dat mensen met dementie dat gevoel krijgen.” Mick heeft 20 jaar bij Zorgbalans gewerkt, eerst als verpleegkundige en de laatste 10 jaar als coördinator van twee ontmoetingscentra voor mensen met dementie. "Eerst in Velserbroek en vier jaar geleden zijn we gestart in Velsen-Noord. Twee werelden op acht minuten afstand van elkaar. Heel bijzonder!”

vertrouwen

“Het meest waardevolle van mijn werk is het vertrouwen dat mensen je geven en wat je voor ze kunt betekenen, voor mensen met dementie én voor hun mantelzorgers.” Mick spreekt in de tegenwoordige tijd, toch is ze sinds mei dit jaar gepensioneerd. “Loslaten is een uitdaging zullen we maar zeggen.” Ze kan er zelf hartelijk om lachen. “Ik heb nu meer tijd voor mijn man, familie en vrienden. En ik heb de ambitie om een boek te gaan schrijven... Dat boek is voor de toekomst, eerst loslaten.”

dementie accepteren

“Geen haast, mijn collega's vragen nog regelmatig of ik een kopje koffie kom drinken, in Velserbroek of Velsen-Noord. Leuk om die vertrouwde gezichten weer te zien. En binnenkort gaan we weer beginnen met het geven van improvisatietrainingen. Over dementie en hoe je daarmee omgaat, voor mantelzorgers, vrijwilligers en medewerkers. Leuk om op die manier mijn theoretische kennis en praktische ervaring te delen. Geduld en dementie accepteren, daar begint het mee.”

haar bril kwijt

“Tijdens een intakegesprek vertelde een man met dementie dat ze een jaar eerder met de caravan naar Frankrijk waren geweest. Zijn vrouw corrigeerde hem. Nee, dat is alweer drie jaar geleden. Maar wat maakt het uit, laat hem lekker vertellen.” Een voorbeeld. Mick strooit ermee, verhalen genoeg. Zoals deze, over haar moeder, ook met dementie. “Ze was haar bril kwijt. Vragen heeft geen zin, we zijn samen gaan zoeken. Uiteindelijk vonden we haar bril in de koelkast.”

die rotziekte

Mick reageerde met, wat een geweldige plek! Hoe voelt dat nou, zo'n ijskoude bril op je neus? “Daar hebben we samen zo vreselijk om gelachen!” Mick herhaalt het nog een keer. “Samenleven met een partner met dementie begint met geduld en accepteren. Luchtig en met humor. Laat het een beetje los, neem tijd voor jezelf. De tijd die je samen hebt kan je rekken, waardevoller maken.” Of ze zelf bang is om die rotziekte te krijgen? “Ja, natuurlijk! Maar ik eet en leef gezond. Veel bewegen en sociale contacten, dat is belangrijk!