Matti Matloop

28-07-2020

“Ik zag geen toekomst meer, m'n leven was niks waard.” Matti groeide op in een volkswijk van Bagdad. “Duizend huizen, zo heette onze wijk. Van die duizend huizen werden er slechts tien bewoond door christenen zoals wij. Er werd van alle kanten op ons neergekeken, we waren ruimschoots in de minderheid. In de andere huizen woonden sjiieten en soennieten. Laagbouw, huizen van twee verdiepingen met een dakterras. De straten waren stoffig en totaal kapotgereden, heel anders dan hier.”

muren hebben oren

“Als kleine jongen was ik altijd buiten. Ik heb in die tijd veel ruzie gehad met jongens uit de buurt en één keer heb ik teruggevochten. Toen hoorde ik de vader van die jongen zeggen, je laat je toch niet door een christen in elkaar slaan. Dat is me altijd bijgebleven. In die tijd was Saddam Hoessein nog aan de macht. Er hing een foto van hem in onze woonkamer, voor de zekerheid. De muren hebben oren zei m'n vader altijd. Ik was klein en kan me er niet heel veel van herinneren, maar het moet een spannende tijd zijn geweest.”

echt een chaos

“Spannend, maar het was wel duidelijk wie de baas was. Later, na de inval van Amerika in 2003, werd het echt een chaos. Iedereen liep met een geweer en gebruikte dat. Soennieten tegen sjiieten en samen tegen de Amerikanen. Wij als christenen zaten daartussen. Ik werkte in die tijd naast mijn studie in een kapperszaak. Vegen, koffie inschenken, haren wassen. Knippen heb ik in de praktijk geleerd. Overdag naar school - eerst Mbo en later Hbo - en daarna knippen, geld verdienen.

de sprong gewaagd

Buiten op straat was het levensgevaarlijk. Autobommen, aanslagen, het leek wel oorlog en dat was het ook. Zeker als christen was je leven niets waard. In mijn omgeving vluchtte steeds meer mensen. Eerst naar Syrie en dan door naar Europa, op zoek naar een toekomst. In 2006 heb ik zelf de sprong gewaagd. Ik kon geld lenen van een tante en ben er vandoor gegaan. Eerst naar Syrie en toen door naar Nederland.”

voetballiefhebber

“Waarom Nederland? Het had ook Canada of Duitsland kunnen zijn, maar ik ben voetballiefhebber en fan van het Nederlands Elftal. Vandaar. In AZC Ter Apel hebben ze me bijna teruggestuurd. Irak werd als veilig bestempeld. Gelukkig hebben ze hun mening bijgesteld.” Inmiddels heeft Matti een Nederlands paspoort en woont hij met zijn vrouw en twee kinderen in Haarlem, daar heeft hij een goedlopende kapperszaak.