Manou Bolsius

20-03-2019

“Het is pas eenzaamheid als mensen het zelf benoemen én aangeven dat ze er last van hebben.” Manou was in 2017 als projectleider betrokken bij het Jaar van de Ontmoeting. Een project van Haarlem Effect, Dock en Stem in de Stad. In opdracht van gemeente Haarlem en gericht op het terugdringen en voorkomen van eenzaamheid. Inmiddels is het project omgedoopt tot Haarlem Ontmoet en wordt het gedragen door een brede coalitie van Haarlemse welzijnsorganisaties en de gemeente.

Het is bijna gênant

Manou is nu zijdelings betrokken. “Ik vind het fijn als projecten een kop en een staart hebben.” Zo heeft ze in de afgelopen negen jaar een flink aantal projecten geleid. Eerst interim, daarna in vaste dienst van Haarlem Effect en de afgelopen jaren als zzp'er. “Ik ben ingenieur, studeerde civiele techniek en heb voor Ernst & Young en het Ministerie van Defensie gewerkt. Geef mij een X en ik word helemaal blij! Het is bijna gênant” zegt ze lachend.

Een ander leven...

In 2007 vertrok Manou met haar gezin naar Amerika en gaf daar Nederlandse les aan kleuters. Terug in Nederland stond ze voor de keuze, terug naar het commerciële of kiezen voor een ander leven... De oplossing heeft Manou gevonden. “Ik werk als huiswerkbegeleider en daarnaast ben ik projectleider maatschappelijke projecten, in opdracht van gemeente Haarlem, Dock en met name Haarlem Effect. Als zzp'er kan ik mijn tijd zelf indelen en Haarlem Effect is blij met mijn flexibele beschikbaarheid.”

Dan regelen we dat

“Leuk, maar als projectleider heb je altijd afstand van waar het echt om gaat. Veel vergaderen, bespreken, plannen opstellen, enz. Daarom doe ik ook vrijwilligerswerk. Nu in het Badhuis. Ik sta daar op vrijdag om mensen een lekkere koffie te bezorgen en verder te helpen. Laatst had onze grande dame van 93 een rollator nodig, dan regelen we dat.” Dat praktische kan Manou ook helemaal kwijt binnen het project Welzijn op Recept.

Erg mooi

“Ik ben nu welzijnscoach voor twee mensen. Een geweldig project! Ik spreek met mensen thuis of elders af  en ga met ze in gesprek. Dan word je geconfronteerd met uitspraken als ik ben verrottens eenzaam, het kan me echt niet boeien als ik morgen niet wakker word. Daar probeer ik verandering in te brengen, door met ze te praten én door ze naar buiten te helpen. Eenzaam zijn is écht een heel vervelend gevoel. Als je dat kan verzachten, zie je mensen opleven. Erg mooi om daar mijn steentje aan bij te dragen!