Frans Dielissen

07-06-2018

“Reclame was toen nog voodoo, het had iets mysterieus.” Frans mocht van zijn ouders naar de kunstacademie in Den Bosch. “Heel bijzonder in die tijd.” Daarna ging hij aan 't werk op de reclameafdeling van Philips, in zijn geboorteplaats Eindhoven. “Ik verdiende goed, veel meer dan mijn leeftijdgenoten.” Een mooi begin van zijn carrière, maar na een paar jaar ging Frans werken in de Randstad. “Daar gebeurde het en kon ik me verder ontwikkelen.”

Achter de Apple gekropen

Na twee jaar forensen - iedere dag van Eindhoven naar onder andere reclamebureau Quence in Mijdrecht en terug - maakte hij de keuze voor het westen definitief en ging uiteindelijk wonen in Haarlem. In diezelfde tijd is Frans ook achter de Apple gekropen en heeft hij dtp'en in de praktijk geleerd. “We werkten toen voor Adobe. Die brachten Illustrator op de Nederlandse markt en ik mocht de advertenties vormgeven. Op zo'n klein zwart-wit schermpje en de letterfonts omstebeurt laden, anders liep het werkgeheugen vol.”

In dienst van de boodschap, altijd 

Die periode ligt inmiddels ver achter hem. Frans is nu mede-eigenaar van DM Creatieve communicatie, samenwonend, vader van twee tieners en een meester in zijn vak. “Duidelijk communiceren is van essentieel belang. In de reclame staat vorm in dienst van de boodschap, altijd.” Niet erg, want privé geeft Frans de vorm alle ruimte. Hij schildert, maakt muziek en bezoekt elke maand minstens één museum, samen met zijn 16-jarige dochter.

Genieten van de onbevangenheid 

De expositie van Eugène Brands in het Cobra Museum, Museum Voorlinden in Wassenaar en afgelopen week zijn ze samen naar De Pont in Tilburg geweest. “Mijn dochter heeft een verstandelijke beperking. Ik kan echt genieten van de onbevangenheid waarmee zij tekent en naar de wereld kijkt!” En muziek? “Ik speelde al gitaar en dwarsfluit, kon na de middelbare school zelfs kiezen tussen kunstacademie en conservatorium. Rond m'n dertigste heb ik een piano gekocht en les genomen. Nu speel ik vooral thuis. Lekker freestylen, een combinatie van jazz en klassiek.”

Hallo met Charlotte, uit de trein 

“Heerlijk om te doen en ook m'n vrouw kan het waarderen, die speelt zelf ook.” Hij ontmoette haar in Haarlem, 30 jaar geleden op het perron. Frans onderweg naar Zwitserland en zij ging naar Utrecht, daar stapte ze uit. Een week later belde ze op. “Hallo met Charlotte, uit de trein” zegt Frans met een lach op z'n gezicht. Hij is een gelukkig mens, ook zakelijk aan het Donkere Spaarne. Het past bij Frans en “voelt als een tweede thuis.”